---

Gönül..!
Elindeki kırık sazın,
Bam teline değdin gönül,
Dünya malı nene lazım,
El alemi kırdın gönül.

Vardınmıda hedefine,
Kan doldurdun kadehine,
Savaş verdin şerefine,
Gururunu yordun gönül.

Her ortama kendin attın,
Çok geceler kırgın yattın,
Gerçeklere hayal kattın,
Dost bilerek sardın gönül.

Seçtiğine dedin girme,
Gözden ırak dostu silme,
Giden gitti arda kalma,
Sırat gibi dardın gönül.

Alimmisin, nebimisin?
Erenmisin,Velimisin?
Dost yolunda ölenmisin?
Aklı viran koydun gönül.

Bildiğinde şaşmazmısın?
Irmak olsan taşmazmısın?
Hiç haddini aşmazmısın?
Ömrü hiçe saydın gönül.

Gödenimi duydun artık,
Son kelamı aldın artık,
Çıkmaz yola girdin artık,
Tek umudum sensin gönül.

ocak.2008-mehmet göden.